Untitle...CD

posted on 29 Jul 2008 00:00 by analilisami

...มีใครชอบเขียนซีดี แล้วลืมเขียนชื่อบอกว่าเป็นซีดีอะไรมั้ย.... 

เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว  เราเกิดอาการที่เรียกว่า"ว่างจนไม่รู้จะทำอะไรดี" (อันที่จริงมีหนังสือสอบที่ต้องอ่านแต่ไม่อยากอ่าน) 

หันซ้าย หันขวา มองไปเห็นกองซีดีที่เผาออกมาร้อยกว่าแผ่นในซอกหนึ่งของตู้ (กอง ขอย้ำมันเป็น กอง จริงๆ)ตอนนั้นเทาทีรู้คือซีดีพวกนี้เป็นบรรดาข้อมูลไฟล์รูป ไฟล์เพลง ไฟล์ไร้สาระ ที่ไรท์ออกมาเก็บเพราะกลัวไวรัสกินคอม (และกลัวฮาร์ดดิสเต็ม) แตพอไรท์ออกมาก็ไม่เคยเอามาเปิดดูอีกเลย

อยู่ๆก็เกิดอาการสงสัยว่า "นี่ตรูไรท์อะไรออกมาเยอะแยะนักวะ" บนตัวซีดีว่างเปล่าไม่มีอะไรเขียนไว้ทั้งสิ้น เพราะว่าตอนไรท์แผ่นเสร็จควานหาปากกาเขียนซีดีไม่เจอ ก็เลยปล่อยมันว่างๆไว้แบบนั้น (บางแผ่นที่เขียนไว้ ก็เขียนไว้แค่ photo บ้าง data บ้าง เป็นวันที่บ้าง) ตอนแรกๆก็มีอยู่แค่สามสี่แผ่น แต่พอหลายปีเข้า ไม่รู้มาได้ยังไงนับไปนับมามีอยู่ร้อยกว่าแผ่น ที่หยิบมาดูแล้วก็ต้องถามตัวเองว่า ไอ้ photo เนี่ยตรูไรท์รูปอะไรไว้วะ ไม่ก็ data นี่มันไฟล์บ้าอะไรบ้างวะเนี่ย (ลืมหมดแล้วนั่นเอง)

 ก็อย่างที่บอกไปแล้วว่าตอนนั้น (มีความรู้สึกว่า) "ว่าง" มาก ก็เลยบรรจงเอาซีดีแต่ละแผ่นมานั่งเปิดดู 

...ซีดีแผ่นนึงเก็บข้อมูลได้มาก แต่ข้อมูลในซีดีนั้นเก็บความทรงจำไว้มากยิ่งกว่า....

เปิดๆไปเจอรูปหลายชุดที่คิดว่าลบทิ้งไปแล้วนึกเสียดาย มีตั้งแต่รูปสมัยประถม ม ต้น ม ปลาย รูปเพื่อนหลายๆคนที่ตอนนี้ห่างหายไปจากชีวิตเรา นั่งดูไปยิ้มไป หัวเราะไป บางดูเห็นแล้วนั่งหัวเราะอยู่เป็นสิบนาที จริงๆหลายๆรูปก็เป็นแค่รูปถ่ายธรรมดาๆ ไม่ได้สวย มุมกล้องดี นางแบบน่ารัก(?) อะไรมากมาย แตรูปทุกรูปกลับทำให้ความทรงจำที่เหมือนจะเป็นเพียงภาพลางๆ เด่นชัดขึ้นมา ตอนนั้นในหัวมีแต่คำว่า

"เออเนอะ" "ลืมได้ไงเนี่ย" "ตอนนั้นสนุกมากเลยล่ะ" " "ไม่ได้เจอนานแล้วนะคนนี้ จะเป็นไงบ้างนะ"

นั่งดูรูปไป ยิ้มไป รู้ตัวอีกที่เวลาก็ผ่านไปเกือบสี่ชั่วโมงแล้ว ซีดีหลายแผ่นไม่สามารถอ่านได้ หลายๆแผนก็เก็บข้อมูลรูปที่ซ้ำกันไปมา แต่พอรวมๆปริมาณรูป(ไม่นับทีซ้ำ) ก็ยังรู้สึกว่าเยอะมากอยู่ดี นี่ยังไม่นับรวมไฟล์เพลง ไฟล์ภาพอนิเมที่สมัยนั้นขยันเซฟมาเก็บลงคอมซะเหลือเกิน (จริงๆตอนนี้ก็ยังชอบเซฟนะ แต่ลดปริมาณลงไปเยอะ)

เวลารู้สึกว่าเครียด เฝด กับงานเราชอบมานั่งเปิดดูอัลบั้มรูป (แต่ก่อนจะล้างรูปมาเก็บชุดนึงทุกครั้ง) เป็นตัวแห้เฝดอย่างดีของเรา อย่างน้อยก็ช่วยให้ลืมเรื่องเครียดๆตอนนั้นได้สักพัก (หนีความจริงว่างั้น) พอเริ่มทำใจอะไรๆได้ค่อยกลับมาลุยกันต่อ

 ....นานๆเอารุปเก่ามาดูบ้างก็ดีนะ....

รู้สึกตัวเองเพ้อๆอีกแล้วแฮะ (อานแล้วไม่รู้เรื่องอย่าถือสาเลย)

edit @ 29 Jul 2008 00:50:32 by ~AnaLI-IsamI~

Comment

Comment:

Tweet

เข้าใจนะ มีช่วงเวลาแบบนั้นเหมือนกัน จัดของ จัดห้อง เจอของที่เอามาจากไทย พวกรูป ตุ๊กตา ดูแล้วก็แบบว่าคิดถึงคนให้ บางครั้งเวลาเหงาๆ กินอะไรยังนึกเลยว่าอันนี้คนนั้นชอบกิน คนนี้ชอบกิน

คิดถึงเวลาเมื่อก่อนจังเลย...

ว่าแต่รูปเราเป็นไง??? ผอมกว่าตอนนี้เยอะเลยสินะ? เราดูรูปเราก่อนมาก็คิดงั้น

#3 By Noir on 2008-11-01 05:58

ไงแก...เจอรูปเรามั่งป่ะ คิดถึงนะคิดถึงว่าแต่...ที่จริงแล้วอ่ะถ้าจะให้เขียนชื่อแปะหน้าซีดีนี่มันก็...ไงดีเขียนแค่ picture ก็ไม่พอมั้ง ต้องเอารายละเอียดด้วยแล้วล่ะ เยอะซะ...

#2 By Peny (202.28.181.11) on 2008-09-16 19:00

อะอา แกนี่โรแมนติกแบบแก่ๆกว่าที่คิดนะ ห้าๆๆ
เวลาเฝด อะไรก็ห้ามยากนะ T w T

#1 By alamode on 2008-07-29 20:20